Bij de 75ste verjaardag van de reichstagbrand

Daarna kreeg het gebouw een andere bestemming, een meisjespeda. Een logement voor vrouwelijke studenten. Zo een woonst van studentinnes, dat in mei ’68 wereldsteden zoals Parijs in vuur en vlam zou zetten. Jeugd moet branden. Rellen - Eerst aan de universiteit van Straatsburg. Waaiden daarna over naar Parijs. De studentleiders hebben zich naar verluid laten inspireren door een obscuur pamflet van de al even obscure Situationisten: De la misère en milieu étudiant: considérée sous ses aspects économique, politique, psychologique, sexuel et notamment intellectuel et de quelques moyens pour y remédier. Seks was een hot item. Op de Vlaamse televisie waren de filosofen Jaap Kruithof en Jos Van Ussel, in 1961, in een uitzending van het Humanistisch Verbond in geslaagd de katholieke kerk die parasiteert op schuldgevoelens van ontelbaren, rake slagen onder de gordel te verkopen. Men reageerde tegen een kerk die er verantwoordelijk voor was dat brede lagen van de bevolking hun seksuele lustbeleving levenslang gepaard zagen gaan met schuld. Het hostievretend tuig ging op zijn achterste pootjes staan, weerde zich als een duivel in een wijwatervat. En wat blijft er over? Een zee van televisiebeelden.

Dat kon één televisieuitzending, of een onooglijk pamflet, een beduimelde brochure teweeg brengen.

En wat hebben we nu, vijfenzeventig jaar na de brand in de Rijksdag? Alle verdwenen alternatieve media zijn vervangen door blogs. Fotoblogs en blogs om te lachen. Of waar de mensen vertellen over hun hobbies, hun huisdieren, hun kinderen, al de kleine en grote dingen die hen bezighouden. Hun angsten, hun verlangens. Zotte kunstenaars en politieke samenzweerders, het is allemaal te vinden op de blogs. Diegenen die in het gewone leven te bang zijn om hun mond open te doen. Of ze nemen een andere identiteit aan. Ze verzinnen fan fiction, plegen satire, halen vuile streken uit, of ijveren voor een andere wereld, een betere… De mensen, anoniem, of niet. Geven hun geheimen prijs, leven hun verlangens uit , bouwen hun eigen stad, een replica. Leuven in Second Life.

Stel je voor: Vincent Van Gogh zwerft door dit gebied. Hoe zou hij de mensen vandaag vatten? In een groot schilderij. Niet “De aardappeleters”, maar “De Bloggeurs”.

Didi de Paris