RecuPC vzw koopt afgeschreven computers op, moderniseert ze, en stelt ze te koop met garantie en service. De klanten zijn zowel particuliere gebruikers als scholen, profit en non-profit organisaties.
RecuPC heeft een sociale doelstelling: risicogroepen op de arbeidsmarkt (langdurig en laaggeschoolde werklozen en leefloontrekkers) kansen geven via opleiding en werkervaring. Dit gebeurt op drie terreinen: de winkel, het atelier en het magazijn. Daarmee corresponderend zijn er 3 arbeidstrajecten: PC-technieker, verkoper ICT, logistiek medewerker (transport, magazijnbeheer, milieuzorg).
Daarnaast wil RecuPC de digitale kloof helpen bestrijden door goedkope toestellen te verkopen, met een betaalbare technische ondersteuning bij problemen. Met gerichte acties tracht RecuPC de meest kwetsbare groepen aan te spreken: open deur, samenwerking met Open School, Leuven Centraal, enz.
RucuPC probeert alle binnengekomen goederen maximaal te hergebruiken. Indien dit niet mogelijk is, worden de toestellen gedemonteerd tot bruikbare restfracties waaruit de grondstoffen herwonnen kunnen worden (kabels, printplaten, harddisken, optische dragers). Alle andere afvalstoffen worden rigoureus gesorteerd en zo afgevoerd (papier, glas, schermen, metalen).
Zo beschrijft(beschreef) recuPC zich op de website.
Het is dus wraakroepend om zulk een initiatief „zomaar”(voor enkele stuivers) aan de kant te zetten.
Het goedkope aanbod van digitale techniek.
(blijkbaar slaagt Aldi,... erin om andere spelers met „een engagement”, uit de markt te prijzen.
Dat is dus armoede en schadelijk voor de aarde.
Hun commercie kanon reikt verder;hoe zou dat komen?
(waar kopen de stads en ander diensten hun pc’s, van(gebrek aan)steun gesproken.
De Recup is dus geen argument?
Bruno Tobback is federaal milieu minister.
Zijn band met Leuven en het leef-milieu zijn niet te miskennen?
Waar blijft de omzetting van mooie verklaringen van op de vorige milieutop.
Margaretha die ten tonele werd gevoerd druipt gefrustreerd af?(waarom, ze was een prima waakhond; ze heeft veel medestanders; maar daarvoor moet ge ook eens naar beneden kijken.Bv de Velt,...)
Enkele webpagina’s terug zei ik:„eens een boekje open te doen over de recup van elektronica.”
(moet aan Leuven centraal vragen of het kan in afleveringen)
De frustratie is echter groot; er is er dus geen.(het is te zeggen; als je vermaling, verkleining en scheiding van metalen buiten beschouwing laat).
Of het interessant is daarover te schrijven;hangt af van de link die gelegd word met ons dagelijks bestaan(aardbewoners) en waar we met de ecologie,grondstoffenproblematiek,opwarming,...naartoe willen.
Ten slotte en waarschijnlijk veel belangrijker(voor de mensen die getroffen(ontslagen)zijn.)
Welke ook de overtuiging(is)was om in dit project te stappen.
Uit het bovenstaande leid ik af; dat de bedrijfscultuur een doel vooropstelde.
Ik vind het schadelijk en schandelijk voor deze samenleving dat:
Een sociaal project het moet afleggen tegen de commercie.
De kansengroepen die een waardevolle opleiding konden genieten
Arbeiders die steeds het beste van zichzelf geven(dank u wel voor mijn bed,elektriciteit,dagelijkse brood,...)als vuilzakken op straat worden gezet.
Bovendien tevreden mogen zijn met een klein stukje van dat waarop ze recht hebben.
Als we dus over economie spreken, gaat het niet over„sociale” economie.
Miljardenprojecten worden met grote trom bezongen in de media(oa een nieuwe sluis in Antwerpen(Zestig(60)MILJARD Euro)om grotere schapen binnen te halen.(groei werkgelegenheid?)
Vlaanderen heeft dus geld teveel voor de beursspeculanten.
Maar ja wie ben ik, die de kant kiest van mensen.
Het gaat immers over „economie” en „werkgelegenheid”.
Met een duur bijsmaakje.
Wel terug te vinden op de beurs.
En dan zijn we gearriveerd.
Wie maalt er nu om RecuPC?
Tenzij„wij”.
Leo
Dit bericht beantwoorden