Buurtactie Parkveld voor redding groene zone

Begin september 2008 maakte schepen Karin Brouwers (CD&V) bekend dat Leuven grote plannen heeft voor de zone Parkveld in Heverlee: momenteel is het nog een landbouwgebied dat de bewoonde delen van Heverlee scheidt van de industrie. In de toekomst zou die industrie zich hier wel mogen vestigen en zou er ook bewoning komen (zie hier: http://www.leuvencentraal.org/Parkveld-wonen-werken-en). De buurt trekt nu een reddingsoperatie op gang om deze plannen tegen te houden. Dit is hun oproep.

Groene long Parkveld sneuvelt

Geldenaaksebaan verstikt

Weldra zal Leuven 13 ha natuur minder tellen. Parkveld, nu nog landbouwgebied, wordt industrieterrein en woonzone. Zo verdwijnt een van de laatste groene randzones in Leuven.Het stadsbestuur verkoopt het ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) aan de bevolking als een duurzaam, idyllisch bospark waarin de natuur met waterpartijen, poelen, planten en dieren hoog scoort. Wie nader toekijkt, ziet een schamel strookje natuur geprangd tussen bedrijven, woonblokken en rijhuizen. Over het toenemend verkeer waarin de Geldenaaksebaan, de belangrijkste ontsluitingsweg voor het project, dreigt te stikken, zwijgen s.pa en cd&v helemaal. Het nieuwe Parkveld is een voorbeeld van slechte ruimtelijke ordening.

Natuurplan Leuven onderuit

Het Leuvens Gemeentelijk Natuurontwikkelingsplan ( GNOP) stelt dat Parkveld samen met de abdij van het Park en de abdijvijvers een natuurlijke verbinding vormt naar Heverleebos. Het is een noodzakelijke “ groene corridor ” die de migratie van dieren en planten tussen het natuurgebied rond het Albertuscollege en het Meerdaalwoud verzekert. Met de aanleg van het industrieterrein en de woonzone blijft een schamele corridor van 150 m breedte over. Daarin worden dan nog eens stapelwoningen van zes verdiepingen gebouwd. Door het vernietigen van Parkveld tast het stadsbestuur uiteindelijk een groter natuurgebied van 100 ha aan. Bij de laatste gewestplanherziening in 1998 pleitte het provinciebestuur van Vlaams-Brabant voor het stopzetten van de indringing van elke vorm van bebouwing in dit gebied. Het stadsbestuur had er geen oren naar.

Milieurapporten niet nodig

Milieurapporten die bezwarend zouden kunnen zijn, voor het duurzaam groen etiket waarmee het hele plan verkocht wordt, door het stadsbestuur systematisch geweerd. Volgens Karin Brouwers, schepen van ruimtelijke ordening, is een milieu-effectenrapport (MER) bij de uitvoering van dit plan niet nodig. “Er zijn immers geen grote infrastructuuringrepen voorzien,” stelt ze. Nochtans gaat het over de aanleg van een bedrijventerrein van 10 ha en een woonzone van 3 ha. Ook een watertoetsplan, is volgens haar niet nodig. Nochtans behoort de ondergrond van Parkveld tot het gevoelig waterwinningsgebied van de abdij van het Park. Zelfs een mobiliteitseffectenrapport (MOBER) is hier niet aan de orde. Onbegrijpelijk ! Je hoeft geen verkeersdeskundige te zijn om nu reeds meer auto’s en files te voorspellen op de reeds zo door verkeer belaagde Geldenaaksebaan. Door de verzonken ligging van deze straat ter hoogte van de Parkabdij blijven de uitlaatgassen er hangen en is het wonen er nu reeds problematisch.

Geldenaaksebaan slibt helemaal dicht

Dat deze ingreep die woningen biedt voor 600 tot 700 mensen en het bestaande bedrijventerrein behoorlijk uitbreidt heel wat meer verkeer zal opwekken, is overduidelijk. De bewoners van de Geldenaaksebaan smeekten het stadsbestuur de voorbije jaren om een alternatief voor het verkeer te zoeken in hun smalle straat die meer en meer een uitvalsweg werd. Maar volgens schepen Karin Brouwers “ is er weinig aan de hand. “ De verkeersafwikkeling die het nieuwe plan veroorzaakt is een probleem dat later zal opgelost worden”. Een haast onleefbare straat dreigt door het nieuwe Parkveldproject helemaal dicht te slibben en te verstikken.

Wonen naast een industriezone

Het romantisch woonplaatje dat het stadsbestuur in zijn promotiefolder Mozaïek jrg 4 nr 1 naar voor schuift oogt minder fraai dan het is. Ten slotte woon je immers naast een industrieterrein van meer dan 20 ha. De vraag rijst of de nabijheid van een ambachtelijke zone wel te rijmen valt met de grote woonzone zoals deze in het Parkveldplan voorzien is. Goederentransport, werknemers- en klantenverkeer, geur- en lawaaihinder zijn uitermate belastend voor het wonen. De zogenaamd groene bufferzone is onvoldoende om de uitgebreide woonbuurt hiertegen te beschermen. Wie in de nieuwe stapelappartementen op zijn ingegroend terras zit, kijkt o.a.uit op de dakparkings van het bedrijventerrein. Dat er ook woningen moeten sneuvelen bij dergelijk plan spreekt vanzelf. Zeven woningen langsheen de Geldenaaksebaan worden zo goed als onleefbaar, want tussen de woningen en de ontsluitingsweg voor het bedrijventerrein rest er slechts een buffer van 30 meter. Voorlopig wil het stadsbestuur nog niet overgaan tot onteigening. Gekneld tussen de Geldenaaksebaan en het industriepark is behoorlijk wonen er echter zo goed als onmogelijk. De Milieuraad drong dan ook bij het stadsbestuur voor deze bewoners op onteigening aan. Het stadsbestuur ging er niet op in.

Slechte ruimtelijke ordening

In een dichtbevolkt gebied als Vlaanderen mag je als overheid niet morsen met open ruimte. Voor industrieterreinen geldt de stedenbouwkundige regel dat je eerst je oude bedrijfsterreinen weer leven moet inblazen, dan de bestaande verdichten en ten slotte misschien nieuwe kan aanleggen. Het Leuvensstadsbestuur doet net het omgekeerde. Het bestaande industrieterrein Haasrode is verre van volzet. Er zijn nog ruimschoots voldoende uitbreidingsmogelijkheden aan de kant van Haasrode en de Brabanthal. Verdichting kan ook. Enkel de mogelijke constructie van een nieuw voetbalstadion voor 20.000 toeschouwers vlakbij de Brabanthal zou de thans beschikbare ruimte beperken. Wie een waardevolle groene ruimte en de leefbaarheid van een woonwijk opoffert voor een megalomane sportdroom, morst met ruimte.

Structuurplan Leuven (GSL) staat op los zand

Het slechte stedenbouwkundig beleid van de stad Leuven komt door de vernietiging van een aantal essentiële delen door de Raad van State meer en meer op los zand te staan. De Raad van State vernietigde immers de plannen van het Termunckveld en H.Hart- De Jacht. Het plan Arenberg ( researchpark Boudewijnlaan) zal waarschijnlijk volgen, want de auditeur gaf reeds een negatief advies. In de laatste twee gebieden werd evenwel gebouwd. Wat er staat, is dus onwettig. De ruimtelijk grondwet van Leuven verwordt tot een illegale vod. De vernietiging zet een rem op wat men nog wil bouwen.We kunnen alleen hopen dat Parkveld de weg van deze plannen mag volgen. Slechte ruimtelijke ordening moet niet beloond worden. De burgemeester en zijn schepenen weten dit. In het eigen structuurplan (GSL) zeggen ze zelf : “ Zolang nieuwe bedrijventerreinen worden ontwikkeld, zal reconversie van de oude gebieden niet door de markt worden ondersteund. Alleen een schaarste aan nieuwe bedrijventerreinen opent perspectieven om de oude te herwaarderen”. De plannen Arenberg, Termunck en Parkveld staan haaks op wat in brede kringen goede ruimtelijke ordening genoemd wordt. We mogen ze niet aanvaarden.

Red Parkveld !

Overtuigd ? Dien dan vóór 14 november je bezwaarschrift in bij de GECORO, Stadhuis Leuven. Voor een model bezwaarschrift mail naar marc.coolens tele2allin.be. Help ons financieel en stort uw bijdrage, hoe klein ook, op rekening van vzw Leuven Verkeer d/t 068-2134770-21 met vermelding “Red Parkveld”.

Burgers van Leuven, laat U niet langer misleiden door de glanzende, peperdure Mozaïekfolders van het stadsbestuur die U in “ingegroende” taal” ordinaire bedrijfsterreinen voor magische bosparken en romantische lofts verkopen.

vzw Leuven Verkeer d/t Marc Coolens Vrienden van Parkveld Michel Demeyere, natuurgids Leefbaar Geldenaaksebaan (ov) Daniël Van Eygen Comité Vinkenbos (ov) Wim Hemelaars