http://www.leuvencentraal.org
Verstuur dit artikel via mail title= Verstuur dit artikel via mail

Het museum van verloren voorwerpen en oude volkssporten

donderdag 28 februari 2008, door didi de paris

Door de haast kroegloze Dietse straat, winkelwandelstraat loop ik. Zachte muziek klinkt. Een polyfoon divertimento. Hopelijk beschouwen de politionele instanties dit niet als een vrije radio. Als men er geen vergunning voor heeft wordt het zwijgen opgelegd. Zo ging het eerst met de CB-kasjes, en daarna met de vrije radio’s. Eind jaren ’70 was er een golf van vrije radio’s. Allemaal verdwenen. De media en hun message. Waar krijgt men nog een pamflet in de hand gestopt? Geen reclame, maarvoor ons allerheil. Vandaag mag men geen pamfletten uitdelen. Het kan alleen mits het passeren van een trits bureaucratische maatregelen waar ze in het voormalige Oostblok “Elvis“ tegen zeggen.

Worden er aan de studentenrestaurants nog alternatieve boekjes verkocht? Verschijnen er vandaag smaal press publicaties. Bestaan er nog alternatieve stads- en dorpskranten. De Lastige Bruggeling, de Stoete Ostendenaar… In Leuven is “Het Dijlepaard”(de alternatieve stadskrant) weer in de rivier gedoken. Het is honderd jaar wachten tot het weer de kop zal opsteken.

Slogan – de affiche – de muurkrant (volledig in rook opgegaan). In plaats daarvan kwamen keiharde sancties tegen wildplakken. Alsof men hier de hand in kan zien van een nieuwe Keizer Koster. Is Jozef II back in town? Vond maatschappelijke verandering ooit plaats zonder transgressie? Waar zijn de spandoeken? Verscheurd in de wind? Er waren slogans die opriepen tot solidariteit tussen studenten en arbeiders. Vandaag wil men werknemers laten opdraaien voor de stakingskosten. Wellicht krijgen straks de laatste arrestanten achteraf een rekening aangesmeerd voor hun verblijfsonkosten in de politiecel.

Het spandoek. De megafoon, Het zijn allemaal verdwenen attributen van een revolutie.

Men moet mensen weer gaan uit leggen wat betogen is. De grote betogingen in de jaren ’70 en ‘80. Grote scholierenbetogingen tegen VDB. Viëtnam. De rakettenbetogingen. Vandaag is het niet meer dan een uitstervende sport. Het is nochtans veel boeiender dan snowboarden. You can’t beat the feeling. Op de laatste vrijdag van juni van 2007 kwamen hier wat kids bijeen. Ok. Velen waren gemaskerd etc. Folklore. Peanuts in vergelijking met de wekelijks weerkerende zwaar gesponsorde voetbalrellen. Er werd vrolijk op ingehakt. Het bleek allemaal zonder gevolgen.

Vandaag, terwijl ons de laatste artikels bereiken over het verscheiden van de polaroid, is alles wat verdwijnt gedoemd om te veranderen in kunst. Vandaag zijn vinyl en turntables weer erg in. Daarom zeg ik dus: dit is wat de stad nodig heeft. Een groots splinternieuw museum. Een gloednieuw Museum voor Verdwenen Voorwerpen en Oude Volkssporten.

Plots klinkt heel luid – waarschijnlijk een technische storing – Patti Smith: People Have The Power.

Didi de Paris

http://didideparis.wordpress.com

Dit artikel beantwoorden

1 Bericht

  • Droeft maar zalig;wat een tijd

    29 februari 11:16, door leo

    De vrijheid. De democratie. Leuke speeltjes. Als je ze hebt. Kindertjes worden vaak bedrogen. Het is de verpakking die telt. Al eens naar de inhoud gekeken? „als je bij een stront genoeg creme fraiche doet”. Is het ook smakelijk. Zo een soort bedrog had ik niet verwacht. Daarom is het natuurlijk een droom. Een draak. Ontwaak verworpenen der aarde. De verworpen aarde ontwaakt. Oei,oei ook dat nog. Ik heb het antwoord al klaar. Zoetgevooisd en zacht. Verpakt;toch weer geen creme fraiche zeker?

    Leo

    Dit bericht beantwoorden

Beginpagina

Creative Commons License
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.