Onverwacht en Onverdacht
"We gaan nog leuke dingen doen in Suriname", liet schepen Ridouani optekenen. Leuk, of toch prikkelend, zijn ook de namen van de belangrijkste steden van het Surinaamse district Para: Onverwacht, Onverdacht, Republiek, Berlijn en Cola Creek.
We sprokkelden twee reacties naar aanleiding van de keuze van Leuven voor een stedenband met Para, het district in Suriname. Ward Geens, voorzitter van de Leuvense Derdewereldraad toont zich verrast. Voor Manuel Deprez, liefhebber van Suriname, is het goed nieuws.
De Derdewereldraad: verrast en ontgoocheld
Heeft de keuze voor Para je verrast?
Ward Geens: toch wel. De Derdewereldraad had zich sterk geëngageerd in heel het proces dat moest leidden naar een goed gebalanceerde keuze. Op basis van de rapporten over de bezoeken van de Leuvense delegaties en andere contacten met de kandidaat-steden, leek een samenwerking met het Senegalese Sedhiou logisch. Hun relatieve sterktes waren ondermeer de positie van het lokale bestuur, hun visie op een wederzijdse samenwerking, de aanwezigheid van een representatief middenveld. Op deze vlakken scoorde Para veel minder. Wij denken dat de keuze voor Para onder sterke invloed stond van factoren die buiten de eigenlijke selectieprocedure speelden. Daarom zijn onze mensen, die meewerkten aan het selectiewerk, toch wel ontgoocheld. Het lange voorbereidende werk woog uiteindelijk maar licht bij de definitieve keuze.
Waarom werd het dan toch Para?
Het feit dat men Nederlands spreekt ginder, heeft heel sterk gespeeld. Dat was in alle gesprekken al duidelijk. Vroeg in de selectierondes werden sterke kandidaturen van steden uit Bolivië en Peru al uitgeschakeld omdat men er Spaans spreekt.
De contactpersoon in Para, Leuvenaar Jef Crab, zou ook een goed netwerk hebben hier. Wellicht heeft dat voor vlotte contacten gezorgd met de Surinaamse ambassade, maar ook met de KUL, Gasthuisberg en andere grote Leuvense spelers. Die contacten bieden ook kansen natuurlijk, maar Para bleef toch controversieel omdat zoveel dingen aan mijnheer Crab bleken gelinkt te zijn. Dat is een risico.
Wat verwacht je nu?
Uiteraard hopen we toch op het beste. We zullen ons als adviesraad moeten oriënteren op het middenveld in Para en er zo goed mogelijke contacten mee aangaan.
In verband met een bestuurlijke samenwerking lijkt de belofte wel zwak. De macht zou er heel centraal gesitueerd zijn en de uitvoerende rol van het districtbestuur heel beperkt. Eerlijk gezegd doet dat me wat denken aan de situatie in Kenia en de vorige partner van Leuven. Ondanks veel vraagtekens zijn we als DWR hoe dan ook betrokken bij de stedenband.
Manuel Deprez: keuze voor Para is goed nieuws
Manuel Deprez is afkomstig van Overijse en in 2008 was hij een half jaar te gast in La Rencontre in Para. Dat is een vormingscentrum dat ideeën en praktijken voor een ethische ecologie propageert. Het staat onder leiding van Leuvenaar Jef Crab.
Wat deed je daar in Para?
Manuel Deprez: Ik kreeg er een opleiding in het ecologische huishouden. Op het domein staat alles in het teken van permacultuur. Op de vier deelterreinen wordt dat op verschillende manieren in praktijk gebracht, telkens met veel aandacht voor het genereren van inkomens voor families. La Rencontre is verbonden met Ecosytem 2000 dat probeert om de mogelijkheden van een ecologische aanpak aan te tonen voor verschillende segmenten van het maatschappelijke leven. Eigenlijk is het een poging om een groene levenswijze intrede te geven in het land.
Leuven stelt veel hoop op de organisatie Para Force Suriname. Ken je dat?
Het is een platform waar alle middenveldorganisaties hun krachten willen bundelen. Helaas heeft Suriname van oudsher niet zo veel verenigingen die op inspraak uit zijn. De macht blijft ook zeer centraal georganiseerd ondanks de retoriek over decentralisatie. De idee dat het bestuur kort bij de mensen moet staan is er nog betrekkelijk nieuw. En zeker de plattelanders staan heel ver van de uitvoerende macht.
Wat is de politieke situatie daar?
Er zijn twee grote partijen. Er is de NDP (Nationale Democratische Partij) van Bouterse, de militair die begon met een linkse revolutie en eindigde als rechtse dictator. Die werd na verkiezingen aan de kant gezet.
In de plaats kwam het NPS (Nationale Partij Suriname) van Venetiaan maar die is ondertussen ook veel krediet kwijt. Van zijn beloftes kwam weinig in huis en het land blijft georganiseerd volgens de twee zuilen, lees de twee politieke families. Een derde macht is nog die van de internationale bedrijven die er bijvoorbeeld actief zijn in de goudwinning. Er is wel een sterke vraag naar verandering bij de gewone mensen. Maar voor velen hangt hun politieke keuze sterk vast aan een keuze voor de eigen economische toekomst.
Welke kansen zie je voor de stedenband?
Er is in Suriname een grote nood aan sterkere structuren en know-how, zowel bij besturen als verenigingen en op veel terreinen. Omgekeerd zou het voor ons en Leuven een voorbeeld kunnen zijn van een regio waar veel culturen zonder al te veel wrijvingen samenleven. De creolen, de javanen, de indianen ⦠over Suriname werd ooit gezegd dat het de perfecte mengelmoes was. Een beetje overdreven denk ik, maar we kunnen er zeker wat van opsteken. Tot slot, de stedenband zou kunnen tonen dat Suriname en andere landen in het Zuiden geen bananenlanden zijn, maar dat er ook zeer goede ecologische projecten floreren.
Links:
