"Parkveld mag niet volgebouwd worden"

Parkveld, een groene open ruimte tussen Heverlee Bos en de abdij van het Park, zou plaats moeten maken voor een nieuw bedrijventerrein en nieuwe woningen. Wat is de achtergrond van dat dossier?
Michel: "In 1998 stapten de bewoners al eens naar de Raad van State en werden de plannen rond Parkveld vernietigd. Dat was volgens de procedures van toen, want inmiddels bestaan de gewestplannen van toen niet meer. Maar voor de rest ging het om precies hetzelfde dossier; buurtbewoners die zich verzetten tegen de teloorgang van Parkveld en tegen de aanleg van een industrieterrein dat heel dichtbij de tuinen van de mensen zou komen. Tien jaar geleden hebben we dus al eens een overwinning geboekt.
Met Parkveld dreigt eens te meer hele kostbare open ruimte verloren te gaan. Volgens het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen is het zeer belangrijk dat open ruimte behouden blijft, zeker in het geval van randstedelijke open ruimte. Volgens het Gewestplan ging het om 14 hectaren landbouwgebied, tussen de Geldenaaksebaan, Haasrode en Heverlee. Maar met het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan, dat er kwam in 2003, doen ze eigenlijk wat ze willen en dat stelt nu dat het niet langer om agrarisch gebied gaat. Heel wat gemeenten hebben vandaag nog steeds geen Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan. Leuven heeft daar werk van gemaakt, de administratie heeft er veel energie in gestoken en er werd ook inspraak rond georganiseerd. Maar het lag er wel vingerdik op dat men opnieuw uit hetzelfde vaatje wilde tappen: nog maar eens een heleboel open ruimte claimen. Wie is daar in Leuven vragende partij voor? De universiteit natuurlijk! Ook het gebied aan de Boudewijnlaan, waar de KUL vandaag gebouwen neerpoot, figureerde opnieuw in dat gemeentelijk plan. Vroeger met de Gewestplannen was dat allemaal veel moeilijker. Je kon niet zomaar een Gewestplan veranderen. Eens het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan vandaag goedgekeurd wordt door de Vlaamse regering haalt een gemeente in één keer alles binnen. Daarom noem ik dat plan ook wel eens het paard van Troje, gezien men via dat plan aanspraak heeft kunnen maken op tal van open ruimten, landbouwgebieden, waar men vroeger niet aan kon. Juridisch blijkt het ook moeilijk om ertegen te procederen. Je moet eigenlijk wachten tot het plan in jouw buurt wordt uitgevoerd om er juridische stappen tegen te ondernemen."
 
Maar de gemeenteraad heeft recent wel beslist dat Parkveld mag verdwijnen?
Michel: "Ja, maar de provincie ook. Die heeft dat eind mei gedaan, de gemeenteraad al in april. De beslissing houdt in dat er aan de één kant een industrieterrein komt, vooral gericht op ambachtelijke bedrijven. Dan komt er een buffer, een corridor van pakweg honderd meter groen. Aan de andere kant komt er dan stedelijke bebouwing. Die groene strook daartussen vormt een beetje het groene excuus, men noemt het een parkbos. Nu moet je weten dat in het Gemeentelijk Natuur Ontwikkelingsplan Parkveld omschreven stond als een groene corridor. Dergelijke corridors zijn zeer belangrijk als verbinding tussen natuurgebieden, in dit geval tussen de Abdij van het Park en Heverlee Bos. Vandaag legt men dat allemaal naast zich neer en stelt men zich tevreden met een corridor van honderd meter, terwijl zo een strook natuurlijk nooit die functie kan hebben."
 
Is hiermee het lot van Parkveld definitief bezegeld?
Michel: "Nu moet de beslissing gepubliceerd worden in het staatsblad en dan is ze definitief. De Vlaamse regering hoeft er zich niet meer over uit te spreken. Het enige dat ons dan nog rest is een procedure bij de Raad van State. Alles ligt daarvoor klaar. Vanaf het moment dat we de beslissing in het staatsblad zien verschijnen, starten wij de zaak op. We werken daarvoor samen met dezelfde advocaat die de zaak al eens gewonnen heeft in 1998. Natuurlijk kost dat allemaal veel geld, maar de buurtbewoners zijn zeer gemotiveerd. De mensen zijn erg gefrustreerd. In totaal zijn er 120 bezwaarschriften, maar die worden allemaal niet aanvaard door de Gemeentelijke Commissie voor Ruimtelijke Ordening, de instantie die moet advies geven aan de gemeenteraad. Daarin zetelen allerhande geledingen, milieuorganisaties, maar net zo goed Voka, de boerenbond en noem maar op. Professor Scheers speelt daar een rol in. Wij gingen ervan uit dat die vanuit een wetenschappelijke invalshoek te werk zou gaan, maar het heeft er alle schijn van dat het om een politiek koopje gaat. En natuurlijk oefent de projectontwikkelaar, Extensa uit het Brusselse, een enorme druk uit. Die mannen weten te lobbyen en hebben tien jaar geleden al hun pionnen uitgezet. Ze staan nu te springen om eraan te beginnen. Eventueel kunnen ze in september al hun bouwvergunningen binnenhalen."
 
De groene oppositie in de gemeenteraad heeft het plan toch ook gesteund?
Michel: "Een jaar geleden reeds hebben de mensen van Groen! schepen Brouwers gefeliciteerd met het plan. Je vraagt je af hoe het kan!? Ik begrijp nog wel dat Groen! gewonnen is voor een goed huisvestingsbeleid en dat zo een beleid nieuwe woningen vereist. Maar in dit geval gaat het ten eerste om hele dure woningen. Daarnaast is het een soort van bebouwing die een grote nieuwe verkeersstroom tot stand zal brengen. De Geldenaaksebaan gaat op die manier helemaal onleefbaar worden. Deze houding staat voor mij eerder gelijk aan politieke zelfmoord. Maar een dialoog met Groen! wordt al snel een dovemansgesprek. De mensen in de Geldenaaksebaan zijn een gevecht aan het leveren tegen het fijn stof. Uiteraard verbinden ze die problematiek nu met het project rond Parkveld. Ik nodig de groene gemeenteraadsleden uit om eens met die buurtbewoners te gaan praten… Er wordt niet eens een Milieu Effecten Rapport opgesteld rond Parkveld!"
 
Maar hoe kan je het probleem van het tekort aan bedrijventerreinen dan oplossen?
Michel: "In de laatste mozaïek van juni, kan je lezen dat er een KMO-zone mogelijk was geweest in Leuven-Noord, aan het Vuntcomplex (afrit Kessel-lo van de E314). Daar was er veel mogelijk geweest, zonder veel overlast voor buurtbewoners. Maar men gaat ervan uit dat Parkveld binnengehaald is en dus heeft men die zone niet meer nodig. Ik vind dat nogal cynisch. Intussen heb ik ook een artikel in het Nieuwsblad gelezen waarin staat dat er inmiddels panden te koop of te huur staan op het industrieterrein van Haasrode. Je kan je dus de vraag stellen of er absoluut nood is aan een nieuw bedrijventerrein. Eigenlijk heb ik er geen verklaring voor, tenzij een soort van politieke weerwraak. In 1998 heeft het stadsbestuur het onderspit gedolven rond Parkveld. Schepen Brepoels heeft toen duidelijk gezegd dat de stad er alles zou aan doen om Parkveld alsnog in handen te krijgen. Ik kan enkel maar hopen dat die arrogante houding eens te meer teruggefloten zal worden door de Raad van State."
 
Hoe ben jij eigenlijk in dit dossier gerold?
Michel: "Al sinds het begin van de jaren 90 hou ik me bezig met het verdedigen van de open groene ruimte in Leuven. Dat is begonnen bij de uitbreiding van UZ Gasthuisberg, dat als mastodontbedrijf in feite weinig bekommerd was over de wensen van de omwonenden. Een groep buurtbewoners startte toen een petitie tegen de aanleg van een parking langs de kant van onze straat (de Tweekleinewegenstraat). Dat zou betekenen dat onze buurt 2000 extra auto’s per dag te verwerken zou krijgen. We haalden toen onze slag thuis en vandaag, twintig jaar nadien, stellen we vast dat men er eindelijk voor kiest om heel de verkeersafwikkeling rond Gasthuisberg langs boven, via de E314, te regelen. Via dat dossier ben ik met een heleboel andere dossiers in contact gekomen waarbij het telkens ging om claims op de open ruimte.
Niet lang daarna kwamen de gewestplanherzieningen voor Leuven er aan. Het ging om 44 gebieden die herzien zouden worden en daar zat toen, begin jaren 90, Parkveld al bij. Toen werd ook duidelijk dat men van plan was om op Termunkveld, dat landbouwgebied was, een wetenschapspark aan te leggen. Daar hebben we toen nog met 400 Leuvenaars tegen betoogd. Uiteindelijk hebben we die gewestplanherziening door de Raad van State laten vernietigen. Stilaan bouwde ik wat expertise op in dit soort zaken en zo kwam het dat ik me ook ben gaan bezighouden met het probleem van Parkveld. Ik probeer mensen een beetje wegwijs te maken in moeilijke juridische dossiers. En als je enkele dossiers kan winnen, put je daar natuurlijk moed uit. Al gaat het dan vaak om pyrrhusoverwinning, gezien de overheid altijd weer nieuwe plannen kan maken."