Leuven-Centraal

Het is afschuwelijk wat vrijdag in Leuven-Centraal gebeurde en we wensen de gewonde cipiers en gedetineerden spoedig herstel toe. We denken vooral aan de 59-jarige bewaakster Sonja De Sadeleer die als bij wonder de messteken overleefde van de dolgedraaide Iraniër Hussein Mamiani. Vele commentatoren namen de gelegenheid te baat om de aanslepende problemen van overbevolking in de gevangenissen, cipierstekort, veiligheidsinvesteringen en dergelijke aan te klagen. Dit incident was echter in de eerste plaats het gevolg van het labiele karakter van Mamiani en het gebrek aan psychiatrische begeleiding in gevangenissen.

Al jaren is Leuven-Centraal een toonbeeld van een humaan gevangenisregime. Er verblijven zo'n 300 langgestraften die gemiddeld circa 10 jaar opgesloten blijven. In de hoop dat ze eenmaal vrij terug gewoon kunnen functioneren in de samenleving genieten ze binnen de gevangenismuren een zekere vrijheid en is er een groot aanbod voorhanden aan opleidingen en sportbeoefening. Het willekeurige regime van vroeger werd afgebouwd en gedetineerden worden gehoord vooraleer ze gestraft worden. De grote opstanden van de jaren '70 zijn hiermee volledig verdwenen.

We roepen de directie toe niet in te gaan op de lokroep van degenen die naar aanleiding van dit geïsoleerd incident van Leuven-Centraal terug de 19^e eeuwse versterkte, strenge burcht willen maken waarbij elke futiliteit hard wordt aangepakt en cipiers zwaar bewapend worden. In de eerste plaats moet hier en in andere gevangenissen werk gemaakt worden van meer psychiatrische begeleiding. Gedetineerden met zware problemen moeten in gespecialiseerde instellingen worden opgesloten. Tijdens zijn assisenproces waarschuwden psychiaters voor de zware problemen waarmee Mamiani, die in zijn thuisland in Iran nog kindsoldaat was geweest, kampte. Ook de vraag hoe hij aan de schaar kwam dient beantwoord.

LV