Onverwacht

Na het stopzetten van de stedenband met de Keniaanse Nakuru heeft Leuven er bijna 4 jaar over gedaan om een nieuwe zusterstad te vinden. Uit 18 kandidaten, waarvan 12 uit Afrika, werd dit keer verrassend gekozen voor Para uit Suriname, een regio die 100 keer zo groot is als Leuven, 20.000 inwoners telt en de hoofdstad eerder toepasselijk Onverwacht noemt, een restant van de Nederlandse kolonisatie. Deze samenwerking met een ontwikkelingsgebied is een uitvloeisel van het feit dat Leuven zich inschakelt in de "Lokale Agenda 21" van de VN en op de meest uiteenlopende wijze naar duurzaamheid wil streven.

Bedoeling is een "wederkerige" samenwerking op touw te zetten, waarbij dus ook wij bereid zijn om van hen te leren. Leuven zette in Nakuru heel wat projecten op. Nadat bijvoorbeeld de burgemeester van Nakuru bij een bezoek aan Leuven gecharmeerd bleek door de kasseien op de Grote Markt stuurde de stad twee kasseileggers naar ginder om de plaatselijke arbeiders de stiel te leren. Leuven gaf Nakuru ook een renteloze lening van 25.000 euro voor de renovatie van een woonwijk, sensibiliseerde rond aids en dergelijke. We hebben echter weinig gemerkt van een Leuvense bereidheid om ook van deze Afrikanen iets te leren.

Dat nu voor een Surinaamse streek gekozen werd wekt verwondering. Men verwacht toch dat bij een dergelijke samenwerking steeds de voorkeur gegeven wordt aan de armste regio. Net als bij Nakuru werd blijkbaar ook rekening gehouden met bestaande samenwerkingsverbanden van instellingen zoals de KUL. De gemeenschappelijke Nederlandse taal zal ongetwijfeld ook het contact bijvoorbeeld tussen schoolkinderen uit beide regio"s vergemakkelijken. Wat wij, gestresseerde westerlingen, van het allersympathiekste Suriname vooral kunnen leren is hoe terug genieten van het leven.